Οι Αργοναύτες του Ηλία Ανδριόπουλου επανακυκλοφόρησαν. Ένα έργο γραμμένο σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη – Νίκου Γκάτσου-Μάνου Ελευθερίου. Ερμηνεύουν ο Μανώλης Μητσιάς και η Νένα Βενετσάνου. Απαγγέλλει ο Γιάννης Φέρτης. Ο ίδιος ο συνθέτης λέει χαρακτηριστικά: "Φέρνοντας κανείς στην φαντασία του τους Αργοναύτες , αυτόματα ο νους του ανοίγεται σε πελαγίσια ταξίδια περιπετειώδη και ανεξερεύνητα, που κρατάνε χρόνια και αιώνες. Ταξίδια που το καράβι της φυλής περνά μέσα από θύελλες και καταιγίδες, για να βγει σε φεγγαρόφωτες γαληνεμένες θάλασσες και να φέρει το πολύτιμο φορτίο της μνήμης και της συνέχειας, στα νεότερα χρόνια". "Πουθενά τα ταξίδια και οι θαλασσινές περιπέτειες δεν παίρνουν αυτό το νόημα, δεν ενεργοποιούν τόσο την φαντασία και τις αισθήσεις, όσο σε εμάς τους Έλληνες. Γιατί, ενώ για τους άλλους, τα ταξίδια σήμαιναν συχνά ανεβοκατεβάσματα σπαθιών, χτυπήματα τσεκουριών, σφαγές και κατακτήσεις, για τους Έλληνες, ήσαν εμπόριο, γνωριμίες, γαμήλιες τελετές και επικοινωνία. Όλα αυτά καταγεγραμμένα μέσα από το μυστήριο μιας πολύπλοκης και γοητευτικής αφήγησης, που σχεδόν πάντα τη φυσά το αεράκι της τέχνης. Η μουσική αντιλαμβανόμενη το ελεγειακό κλίμα όλης της κίνησης του λόγου των εξαίρετων ποιητών Σεφέρη και Γκάτσου, απελευθερώνει μέσα από τη μαγεία των ήχων όλη την τοιχογραφία των συγκινήσεων που οι αιώνες κάλυψαν με επάλληλα στρώματα καινούργιων μαρτυριών, αλλά και λησμονιάς. ΄Αρα, εδώ έχουμε να κάνουμε με μία κατάσταση πέραν του τραγουδιού, πιο προχωρημένη, όμως γοητευτική σαν το καλό λαϊκό τραγούδι.Αναλογίζομαι τα ψιθυρίσματα των μύθων που μας αφηγούνται οι ποιητές μας, και αυτά τα υπόγεια ρεύματα που κυκλοφορούν κάτω από την ανώδυνη επιφάνεια, και ανακαλύπτω τη σημασία και την ακρίβεια του διεισδυτικού διαβάσματος όλων αυτών, όταν η φαντασία αναλαμβάνει να αναδείξει ότι δεν ζήσαμε και δεν γνωρίσαμε. O ποιητικός λόγος στάθηκε η αφορμή να αντηχήσουν μέσα μου και να ξεδιπλωθούν πρωτότυπες μουσικές και ρυθμοί, που πριν o νους μου δεν είχε συλλάβει.Η μουσική, παλιότερη και νεότερη, όταν τυχαίνει να δημιουργείται από προικισμένους τεχνίτες, φέρνει κάτι από πόνο, από καημό, από παράπονο και παραπέμπει σε μια απροσδιόριστη νοσταλγία, που αγγίζει την πιο ευαίσθητη ρίζα της ιθαγένειάς μας."













Mister Wong
Digg
Del.icio.us
Slashdot
Furl
Yahoo
Technorati
Newsvine
Googlize this
Blinklist
Facebook
Wikio
